Koos de Roos zegt het met bloemen. Onder het treinviaduct verdient hij er zijn boterham mee. Een betere plek voor zijn bloemenkiosk is er niet. Op het kruispunt van de Schoolstraat, de Laan van Overvest en de Spoorsingel. Aan de tramhalte. Fietsers scheren er tussen de emmers met bloemen door. Koos heeft het zelf wel eens zijn “drive-through”  winkel genoemd. Het is weliswaar een hoop lawaai daar, maar ook een boel bedrijvigheid. Tot zover alles fijn. 

Dat viaduct gaat op termijn tegen de vlakte. Als in 2015 de treinen door de tunnelbuis razen wordt het betonnen monster gesloopt.  Nu is het nog maar net 2012 dus Koos hoeft zich niet te haasten. Zou je denken. SpoorzoneDelft kijkt echter vooruit.

Zo heeft Koos al een stevige discussie : Waar naar toe met zijn bloemenwinkel? En wanneer?

Zo’n superplek geef je niet makkelijk op. Op zijn schoolbord lezen we: “Wij zijn er nog, xxx, Koos”.  Guwie is buurtgenoot, maar de buurt wordt niets gevraagd.  Houd een buurtreferendum en de uitslag zal duidelijk zijn. Een overweldigende meerderheid zal scanderen  “Koos moet blijven!” Op de kop van de Schoolstraat bijvoorbeeld, bij de tramhalte, de entree naar de stad.

Want de familie in Koos’ stal is niet alleen bloemenverkoper.  Zij kennen de halve buurt en horen veel verhalen.  En tussen de verkoop van een bos rode tulpen door vraagt mevrouw De Roos  “en hoe gaat het nou met je man?”  Daarom moet Koos blijven! En liefst op een plek vlak bij de oude. SpoorzoneDelft, doe je best, ook hiervoor.

guwie