‘Deze stalling is vanaf 01-03-2010 geduurende periode van maximaal 10 weken van maandag t/m vrijdag alleen geopend voor abonnementhouders van 07.00 tot 19.00 uur.”

De mededeling, compleet met spelfout, blikkert al dagen op de lichtkrant voor het station en roept elke keer dat ik hem zie weer wurgende twijfels op. Allereerst natuurlijk het grote waarom. De stalling is er of hij is er niet, zou je zeggen. En achter het station was toch een nieuwe? Maar goed, je wilt als stad mee in de vaart der volkeren met een groot bouwproject en je kunt als omwonende niet alles snappen wat daarvoor nodig is.

Maar ook van de mededeling zelf raak ik in de knoop. Mag in het weekend dan gewoon iedereen er weer in? En bestaat de ‘abonnementhouder van 07.00 tot 19.00 uur’? Zoiets als een hulp voor halve dagen? En als het antwoord twee keer ‘nee joh, natúúrlijk niet’ is: wat gebeurt er dan in hemelsnaam na 19.00 uur en in het weekend met je fiets?

Puzzelend in deze doolhof van vragen, kwam er op een regenachtige zaterdagmorgen gelukkig een glimp van een antwoord. De eerste keer viel het me niet op. Anders dan ‘goh, daar fietst iemand met een tweede fiets aan de hand’. Toen dat vijf minuten later weer het geval was, begon ik aanvankelijk natuurlijk eerst aan mijn eigen waarneming te twijfelen. Maar bij het derde koppel fietsen dat slingerend het gat van de fietstunnel in dook, richting de nieuwe stalling, begon me iets te dagen.

Wat een service! En hoe heerlijk Hollands uitgevoerd! Geen vrachtwagen met oplegger en geen hydraulische kraan om die fietsen daarin te tillen. Gewoon de fiets van zo’n ‘abonnementhouder’ aan de hand en lekker fietsen maar. In de regen, tegen de wind in. Geduurende 10 weken! Ik verheug me nu al op het uitzicht.

Jos Lammers - tekstschrijver en auteur van kinderboeken en reisverhalen.