Bewonersportret #5: Jopie van der Stap

09 september 2018

Met het spoorzoneproject in het vooruitzicht nam Jopie van der Stap een besluit: ze wilde Delft fotograferen zoals Delft toen was. “Ik wist dat er een hoop weg zou gaan.” Maar bij die eerste fotoserie bleef het niet.  In de jaren die volgden legde de hobbyfotografe de werkzaamheden in de spoorzone bijna dagelijks vast met haar camera. 

‘Het begon allemaal met de sloop van de huizen aan de Van Leeuwenhoeksingel. Mijn schoonmoeder had daar vroeger op nummer 36 gewoond, dus Piet - mijn man – en ik zijn elke dag gaan kijken. Langzaam leerden we de slopers kennen. Een van hen zei: Jopie, als we bij nummer 36 zijn zal ik het zeggen. Toen was het zo ver. Ik weet nog goed dat een van de machines de trap in zijn grijper had: de trap waar mijn schoonmoeder ooit in haar trouwjurk vanaf is gekomen. Dat was heel bijzonder.’

Dagelijks verslag
‘Al snel kwam ik Ton, Hans en opa Sier tegen, ook hobbyfotografen. Elke dag dronken we koffie in informatiecentrum Delft Bouwt, daarna gingen we foto’s maken. Zo hebben we heel de sloop meegemaakt. We liepen er dag in dag uit. Ook ’s winters: dan trok ik thermokleding aan en aten we een broodje bij het Kalf om weer warm te worden. Vervolgens kwam ik thuis met een verslag van wat ik had gezien en tikte Piet het uit.’
 
Kijkje op het bouwterrein
‘In het begin was het altijd druk, veel mensen wilden de sloop zien. Uiteindelijk bleven wij over. Toen kregen we van Ada de uitnodiging om op het terrein te komen. Van mijn zoon kreeg ik veiligheidsschoenen en van Ada een helm en een jasje. Zo zijn we op heel veel locaties geweest waar je anders niet mocht komen. Ik heb de tunnel van de molen tot aan de Gamma geboren zien worden.’
 
Oliebollen
‘Natuurlijk leer je de mensen kennen, van CCL, ProRail, OBS, het informatiecentrum, alle bouwers. Toen ik pas net was begonnen was ik jarig – toen mocht ik van Ada alle jongens van de bouw uitnodigen voor een stukje taart. Dat was zo leuk! Later, toen er in de kerstvakantie nog gewerkt werd, ben ik oliebollen komen brengen. Stonden die jongens in de sneeuw op het bouwterrein oliebollen te eten.’
 
Stoppen
‘Het opvijzelen van molen De Roos was het laatste waar mijn man Piet nog bij is geweest. Hij overleed in oktober 2012. De periode daarna heb ik willen stoppen met fotograferen. Achteraf ben ik blij dat ik dat niet heb gedaan, mede dankzij Ada, Ton en Hans. In totaal heb ik wel zo’n 70.000 of 80.000 foto’s van de spoorzone, allemaal netjes geordend in mappen. Ik heb vroeger nooit een opleiding kunnen doen: ik kwam uit een gezin van tien en de meisjes gingen naar de huishoudschool. Misschien juist omdat ik nooit verder heb kunnen leren, vind ik het extra bijzonder dat ik dít heb kunnen doen.’
 
Afscheid
‘Achteraf zijn die tien jaar zó voorbij gegaan. Ik heb zo’n fijne tijd gehad, het is onvoorstelbaar. Bij het afscheid van CCL vorige week besefte ik me wel dat het nu echt voorbij was. Gelukkig heb ik de draad weer goed opgepakt, ik doe zoveel andere leuke dingen. Ik ben niet van plan de hele nieuwbouw vast te leggen. Wel wil ik het begin van de bouw aan de vroegere Van Leeuwenhoeksingel zien, waar mijn schoonmoeder heeft gewoond. Dat blijft toch een bijzondere plek.’

Lees verder >> Bewonersportret Nick Peters: "Er was herrie, er was overlast, maar iedereen wist dat het noodzakelijk was."
 
Foto: Vincent Basler
Tekst: Judith Dekker

Reacties (4)

Ad Broeders

12.10.2018 om 11:10

Beste Jopie, dank voor jouw enorme betrokkenheid bij ons project. Respect voor jouw enorme fotografische vastlegging. Het was leuk je af en toe een kijkje 'achter de schermen' te kunnen geven. Je was een fantastische ambassadeur! Ad Broeders, projectmanager ProRail

Khadija Bouchti

05.10.2018 om 23:20

Lieve Jopie wat ben je toch een bijzonder mens. Ik heb je als buurvrouw mogen leren kennen en je bent nog steeds zo betrokken. Wat een geweldig project heb je neergezet. Menig mens zullen de vastgelegde foto's koesteren. Dikke kus en knuffel Khadija

Ineke Dessens

21.09.2018 om 22:16

Dank zij de spoorzone zien ik jou nog steeds. Je bent een lieve vriendin geworden. Ik heb bij Delft Bouwt gewerkt en genoten van alle lekkere dingen die jullie meenamen tijdens de koffiepauze. Ineke Dessens ??

Ria van Kan-Mathlener

21.09.2018 om 00:54

Top, Jopie, ik ben trots op je en heb grote waardering voor je, dat je dit hele project al die jaren gevolgd hebt, ook op momenten dat je het moeilijk had. Je hebt heel veel prachtige foto’s gemaakt. Je bent een kanjer. Liefs van je schoonzusje Ria


Uw e-mailadres wordt niet getoond op de website